रसुवा घर भएर रामेछाप माइती भएको बताउने एक ३३ बर्षकि कुमारी बस्याल नाम गरेकि महिला काठमाडौंको ग”ल्लिमा एउटा क्यारेटमा नौ महिनाको बच्चा लिएर तरकारी बेच्दै गरेको अबस्थामा मिडियाको नजरमा परेकीछिन । नौ महिनाको दुधे बालकलाई तरकारीको ठेलामाथि राखेर तरकारी बेच्दै जिबिका चलाउने उनको दु”खै”दु”खले भरिएको जिन्दगीले कसको चाहिँ मन न”छु”ला र ।

बिहानको चारबजेदेखि बेलुकिको आठबजेसम्म तरकारी बेच्दै भौ”तारिएर हिड्ने उनको कथा एकदमै मा”र्मिक अनि दु”खदायी रहेको छ । काठमाडौंमा कोठाभाडामा लिएर बसोबास गर्दै आएकी उनी दिनभर तरकारी बेच्दा एक दुइसय मात्र कमाउदी रहिछिन । दु”ख त उनलाइ त्यति बेला महसुस हुन्छ जब उनको नानी बि”रामी हुन्छ अनि उनिसग खल्तिमा हुन्छ मात्र १०० रुपैया ।

दुख के हो भनेर बल्ल महसुस भएको बताउछिन उनी । बाबुआमाको ला”डप्यारमा हुर्किएकी उनले जिबनको वास्तविक दु”ख बल्ल बुझेको बताउछिन । आफ्नै ग”ल्तीले दु”ख पाए अनि महसुस गरे दु”ख भनेको के हो भनेर । भनिन्छ मान्छेले पढेर भन्दा पनि परेर धेरै जान्ने अनि बुझ्ने हुन्छ्न, हो यहि कुरा लागु हुन्छ उनको जिबनमा । जिन्दगीमा कति दु”ख पाएछु अब के गर्ने होला भनेर आ”त्तिन्छिन पनि उनि ।

खुशी भनेको के हो बिर्सिसकिन उनले । अब फेरि जिन्दगीमा खुसी फर्केर आउँछ भनेर बिश्वास नै छैन उनलाइ । यति धेरै दु”ख पाएकिछिन उनले कि खुसिको त कल्पनापनि गर्न छा”डीसकिन उनले । यत्तिका दु”खै”दु”खको माझ उनला एउटा चि”न्ताले बारम्बार स”ताउछ कि आफू मरिगए भने नानिको के हुन्छ होला । १०० रुपैयाँ कमाएर ५० रुपैया बचाउदा पनि निकै खुसी मिल्छ भन्छिन उनी ।

आफू अनि नानी स्वस्थ हुदा त ठिकै छ, यदि दुबैजना बि”रामी हुने हो भने के हुन्छ होला भनेर एकप्रकारको ड”र हुने बताउछिन उनि । आफ्नो ग”रिबीलाई धि”क्कार्छिन उनि । नानिको एक मुस्कानमा अडिएको छ उनको खुसी, आफ्नै भाग्यलाइ दो”ष्दै बाच्दैछिन उनी दुखैदुखको जीवन ।उनी बिबाह गरेर बच्चा पेटमा हुदाँ नै श्रीमानले छाडेर हिडेको कुमारी बताउँछिन ।

बाकी हेर्नुस तलको भिडियोमा